Wikingów róg – Adamòwa Prostownica

Czemù widoczné symbòle kaszëbstwa nie są “fejn”? Nie gadôj, że “są, le młodi tegò jesz nie widzą”. Nie są, bò jakbë bëłë, tej młodi bë je widzelë. Më ni mòżemë sã na to òbrażac, le mùszimë zrozmiec czemù i dopiérze z ną wiédzą cos z tim zrobic i zacząc òperowac “fejn” elemeńtama.

Më sami żëjemë w swiece stereòtipów na swòjã témã. Òbrazów, ò jaczich nie mëslimë, prosto je przëjimómë. I pózni nasze decyzje to je efekt percepcje tëch òbrazów. A czemù òbrazë materialnëch składników naszi juwernotë nie są tak pòzytiwné jak më bë chcelë? Prôwda, m. jin. temù, że ni mómë mëliardów talarów na jich wëpromòwanié. Są jednak jiné elemeńtë, chtërne wiele lżi je nama zrealizowac, a sygnie përzinkã òrnungù w naszi wiédzë.

To snôżé, farwné òbleczenié

Numrã 1 we wizualizacji Kaszëbów są “kaszëbsczé ruchna”. Wnet kòżdi z naju jak mësli “Kaszëba”, tej so wëòbrôżô skòrznie, biôłé bùksë, mòdri wiérzch do kòlanów, czôrny czôpk z czerwòną szléfą. “Kaszëbka”? Czepc ze złotim wësziwkã, liwk, czitel z czôrnyma sztrépama, wësziwk na rãkawach, szërtuch. Nawetka ti, co rozmieją nieaùtenticznosc tegò mòdła, brëkùją wiele czasu, żebë w jich głowach zniknãło sparłãczenié pòzwë z taczim prawie òbrazã – nasz mùsk òpiérô sã faktóm, jeżlë òne nie jidą stegnama wëdreptónyma przez neùronë.

Jak to nyma swietlëcowima ruchnama bëło? Krótkò gôdającë, jak Pòlskô nastała, tej wszëtcë w państwie mielë miec jaczé swòje ruchna, żebë farwno wëzdrzec na òglowòpòlsczich òżniwinach. Pózni za kòmùnë to bëło jesz wôżniészé, bò państwò doch bëło Lëdowé i ten Lud mùszôł chlebã a solą przedstôwców wëszëznów witac, a do tegò òn mùsził farwno wëzdrzec. Cała historiô naszich lëdowëch òbleczeniów w dwùch zdaniach.

Znajemë më wicy przikładów kreòwaniô wëzdrzatkù, co sã nie trzimie historicznoscë? Wez przeczëtôj głosno słowò “Wiking” i rzeczë, jaczi òbrôz sã w głowie pòjawił? Jo! Nawetka jeżlë Të sã znajesz na historii, tej i tak widzysz chłopa z brodą i rogama na chełmicë. Wiémë równak, że ti wòjarze ni mielë tegò elemeńtu w swòjim ùzbrojenim. Mało tegò – wëłącziwającë rekònsztrukcyjnëch òbarchniélców – nikòmù to dzysô nie wadzy! Kò to je zwëczajny elemeńt pòpkùlturë. Mòże tedë chcemë założëc, że te nasze nibë-lëdowé ruchna nie są historiczné, le jakno elemeńt pòpkùlturë niech mdą naszą pòznaką? Problém tuwò je baro głãbòczi. Temù nen artikel je pisóny pò kaszëbskù, to je, dlô barżi wdrożonëch w sprawã. Tak tej òlér je taczi, że kòżdi wizualny, a szërzi – sensoriczny, ùtożsamiwóny z czims elemeńt mô swòje znaczenié, jaczé dukwi głãbòk w naji psychice i më nawet nie wiémë, czej òn wëlôżô, jak wieszczi ze zarkù prosto do decyzyjnëch òstrzódków w najëch głowach.

Rodżi na chełmicë Wikinga są fejn, òbleczenié kapelów nié. To nie je mój esteticzny pòzdrzatk (ani kòmpleksë), le analiza, tej nie je to sprawa gùstu. Czemù tak je? Wszëtkò je w psychice. Róg to je broń, atribùt dzyrskòscë, chłopów, pòznaka płodnoscë, władzë, bókadoscë. W pierwòsznëch religiach wnet wszãdze wëstãpiwô chłopsczé bóstwò z rogama. To je czekawé, bò rogaté zwiérzãta colemało jedzą roslënë, znanką drapieżnika są òstré zãbë. Nimò tegò wëòbrazniã naszich przódków barżi rëszałë miónczi jeleniów czë kòzelbòków ò samice. Pózni chrzescëjaństwò biôtkòwało z tima bóstwama, a rodżi sã stałë atribùtã demònów (mòżlëwé, że to klôsztornikóm zawdzãcziwómë òbrazowanié pògańsczich Wikingów jakno rogatëch diôbłów). Dzysô chłop z rogama to taczi, co gò białka zdrôdzô. Nimò tëch naniosłëch na wiérzch negatiwnëch symbòlów, ne pierwòszné dali na nas dzejają. Kòżdi z chłopów, a pewno niejedna białka mô w głowie taczégò “ludka”, co bë chcôł/chca w taczi chełmicë pòpijac piwò z roga! Odinów zdar!

Celticczi (nié wikińsczi!) rogati bóg płodnoscë Cernunnos

Co më mòżemë rzec ò naszim quasitradicyjnym òbleczenim? Tu bë mógł wiele gadac ò zatacony symbòlice, le jô sã ògreńczã do pôrã zachów. W pierszi rédze chcemë pòwiedzec ò kwiatach. W chłopsczi módze to je dosc rzôdczi mòtiw, gwës w dôwnëch czasach jesz mni taczich wzorów to mógł pòtkac. Do tegò wiôlgô farwnosc czësto ùcékô òd naszi “stonowóny” nôtërë. Tak jak przë rogach Wikingów më mòżemë rzec, że to je pózniészi mòtiw, ale wërôżający jich nôtërã, tak rzekniãcé tegò samégò ò pòdzywiónëch na festinach klédach czë liwkach bë bëło nieprôwdą. Czãżkò téż so wëòbrazëc, żebë w tak nieprakticznëch ruchnach robic, strzëmiwac skrajné temperaturë, òglowò – nasz mùsk nie rozmieje so wëòbrazëc tegò w nôtërnëch warënkach, temù më brëkùjemë binowégò “labòratorium”. Kaszëbsczé ruchna to nie je symból sóm w sobie, le “lëdowi strój” – tak jak jiné tegò zortu w Pòlsce. Zarô bùdzy skòjarzenié jaczégòs przëpòrządkòwaniô, jakbë znak, co pòmôgô w przëdzelenim nas do pasowny bùchtë. To nie bùdzy dobrëch sparłãczeniów. Wikingóm téż chtos cëzy te rodżi dolëmił, le zrobił to z jaczégòs stracha i pòdzywianiô, a nama te ruchna delë, żebë më fejn wëzdrzelë… Në, dôjta pòkù, mómë më bëc bùszny, że chtos nas pòtraktowôł jak mëma knôpiczka, chtërnégò wëstrojiła do kòscoła na kòmùniã starszi sostrë? Kù reszce chłopsczé ruchna nijak nie przëbôcziwają òbleczeniô wòjarza – a wëbôczta mie, pacyfiscë – nasza psychika chce widzec naju jakno pòtencjalno niebezpiecznëch – chcemë bëc ùcywilizowóny, ale trzimiący drapce i zãbë na czôrną gòdzënã. Temù tak baro nama sã widzy ùdba rogów na swòji głowie.

Róg bùńtu

Jak ju ò rogù gôdka, tej chcemë le so zażëc! Jak wa widzyta ten prosti elemeńt je colemało pòzytiwno parłãczony. Jegò zaòkrãglony na szpëcu sztôłt dôwô barżi sparłãczenié z dozérã i mądroscą, le róg to je róg – jak je nót, tej sã dô nim zadzôc. Do tegò tobaka sã parłãczi z bëcym wëcmanim, pòkazywanim zawierzeniô drëdżi òsobie. Biôtka czidłëch antinikòtinystów ze zwëkã zażiwaniô to nie je żóden òlér. To nawetka dobrze, bò dodôwô naszim pòtkanióm szmaczi i atmòsférë bùńtu. Kritikùjta nas dali, diskùtérujta ò prawnëch regùlacjach – nick naju barżi nie zachãcy do wcyganiô!

Jeżlë jidze ò wszelejaczé symbòle, to przede wszëtczim nama braknie tegò “roga”. Jak chłopi w lëdowi kapelë spiéwają ò piãkny zemi, wëpòczinkù, tej jô sã jiscã ò jich hòrmònalné zdrowié. Czemù tam nie triskô krew wrogów, czemù niesprawiedlëwëch nie pòtikô sztrôfa, czemù dzeùsë nie lôtają za bëńlama, co sztachétą ùtłëklë nôwicy procëmników? Në, dobra, mòże përznã za dalek jô jidã, le prosto próbùjã ten wòzyk, na jaczim më jedzemë, naprowadzëc w dobrą stronã. Cywilizowóny człowiek je szczestlëwi, czedë sedzy w nim pòtencjalno niebezpieczny barbarzińca, chtërnégò òn trzimô krótkò. Ale nen barbarzińca tam mùszi bëc! W kùlturze mùszą bëc rodżi dzëwégò zwierza! Czemù nawet jak nie lëdómë fòlkloru, to te diôbelsczé skrzëpice tak jintrigùją?

WËKLAROWANIÉ: W tëch refleksjach mie nie jidze ò bùdowanié wizualny agresje, militarizmù i nastawieniô na wroga. Jidze ò bënowi pòszëk na biôtkã w symbòlicznym znaczenim, jakno pòczëcé, że më nie biôtkùjemë, bò nie chcemë, a nié temù, że jesmë za słabi i pòdpòrządkòwóny. Jô nie zachãcywóm do fizyczny agresje, ani realizacje naszich célów wòjnową stegną.

W diachła òriginalnô grafika

Wiele lepi widzec w naszi kùlturze wizualizacjã pòtencjalno czekawą dlô białków. Całi etnodesign sã òpiérô na pòkazywanim snôżich mòtiwów w baro prakticznëch, ùżiwónëch dzysô zachach. To je nót pòchwalëc.

A co skritikòwac? Co do graficzi, to jô to pòwtôrzóm jak mantrã – jakbë pòwsta Nôrodnô Szkòła Graficzi, tej egzam bë mùszôł wëzdrzec tak: je nót zrobic grafikã jakô wërazy nasz nôród i naszã zemiã. Wszëtcë, co ùżëlë wzorów z wësziwù, kaszëbsczich nótów, czôrno-złotëch farwów i grifa, òbléwają.

Kòżdi chto ùznôwô, że kaszëbskô rozegracjô, czë stowôra mùszi miec czôrno-żôłté farwë (swòją stegną paskùdno wëzdrzą na banerach!), ten bë ni miôł prawa robic wizualny wizytkôrtë najégò nôrodu. Kòżdi, chto mësli, że grif, nen z wapena, je jedurnym, co pòkazywô najã bùchã, ten mô za wąską wiédzã ò tim, co naju rëszô. Nie zgłãbi naji dëszë ten, co sã nawdichôł kwiôtków z tôflôków, serwetów, malowónëch na drzewianëch fejn dizajnersczich zachach.
Pò prôwdze nie je naju stac na nick wicy jak na pòwtôrzanié? Më doch jesmë nôród, co mô rozmajité sprawë, jiwrë, ùcechë, znanczi, wątczi. Czemù më to wszëtkò do jednégò sprowôdzómë? Czemù grif mô stojac jak stoji, dëcht równo czë më gôdómë ò biôtkach, kwiôtkach czë chlanim?

Jak më sã nazwiemë, żebë sã wëapartnic?

Lëdze, w tim më sami sebie widzymë z perspektiwë wizualnëch elemeńtów, le téż mionów, chtërne same są wizytkôrtą, reklamą i fasadą. Jak òna wëzdrzi?

Zrzesz Kaszëbskô, Regionalné Zrzeszenié Kaszëbów, Kaszëbskò-Pòmòrsczé Zrzeszenié, Kaszëbskô Jednota… mòże młodi niech pòkôżą co jinégò? Jo! Stwòrzimë Młodëch Kaszëbów i jich pismiono… Kaszëbską Zemiã! Chcemë bëc barżi òrginalny w twòrzenim swòjëch mionów? To mòże dlô òdmianë pò łacyńskù… to samò słowò? Cassubia! Mòja kaszëbskô stegna, Kaszëbsczi Festiwal, Radio Kaszëbë, Kaszëbsczé Kaszëbë Kaszëbów. Jak chtos chce òbrzëdzëc tã snôżą pòzwã, to je na baro dobri stegnie.

Wiéta Wa, że miono mô za zadanié nié le dac co do wiédzë, le téż reakcje wëwòłac? Sorbsczi Pawk (Pajk) z jedny stronë kąsk straszi, le z drëdżi stronë twòrzi séc łączbów. Pòlskô Falanga to karno lëdzy co stoją w jedny, drãdżi do pòdzeleniô rédze i czegòs tam bronią. Czemù w Biblie Bóg zmieniwô miono, czej chce człowieka zmienic, na nową stegnã gò wprowadzëc? Bò miono mô bëc zôpisã dëszë. Pòzwa mòże jinspirowac, wëwòłac emòcje, nawetka doprowadzëc do czëcô mrowieniô na skórze i òdecknąc mëslã “jô jem z nima!”
Jesz jedna rzecz jiscy w tim najim felënkù szmaczi w dobiéranim mionów. Lëdzóm sã to miészô. Czim sã różni Zrzesz Kaszëbskô òd Kaszëbsczi Zemi? Dlô zwëczajnégò człowieka niczim. A czejbë kòżdô pòzwa mia jakąs farwã, charaktér, jedna bëła barżi òstrô, drëgô cepłô, jesz jinô mia swój sztôłt i dinamikã, tej lëdze bë na òstatk zaczãlë nié le ò naszich sprawach wiedzec, le téż je czëc!

Nasze emòcjonalné tôkle

Më mómë taką mentalnosc, że ò tim, co sã czëje, më wiele nie gôdómë, temù mòże Të terô, nomen omen, sã czëjesz përznã cëzo abò nie rozmiejesz, ò czim jô gôdóm abò jedno a drëdżé. Jak ni mòżesz zrozmiec, że nié le faktë, ale i emòcje są wôżné, tej Twój problém – le dôj lëdzóm PÒCZËC nôród, nie bãdzë jak zëmnô matka dlô dzecka, co brëkùje wseczëców.

Tuwò jô chcã pòkazac jak wzérac na elemeńtë sensoriczno parłãczoné z nama – jak miec swiądã, że wszëtkò, co widzy nasze òkò i czëje ùchò, je w głowie przetwòrziwóné.

Jô so mëszlã, co tak zarichtich je w nas, Kaszëbach zabùrzoné? Kò to nie je mòżlëwé, że lëczba lëdzy, co tegò nie rozmieją, je tak wiôlgô, że na miészëzna ni mô mòcë przebicô, a medëcëna nie notérëje tegò jakno zjawiszcze do zbadérowaniô? Chto wié, mòże më jesmë geneticzno gòrzi wëpòsażony w pòczëcé empatie? To bë baro wiele klarowało. Më sã prosto ti empatie i emòcjów, jaczé dlô chòcbë Pòlôchów są nôtërné, mùszimë naùczëc. Zrozmiec, że przekôz, jaczi czerëjemë do lëdzy ò najim nôrodze pòtkô sã nié le ze zëmnym przëjãcym do głowë, le téż kònkretnyma emòcjama, jaczé zdecydëją, czë ten chtos pùdze z nama czë stanie pò drëdżi stronie, czë mòże na drëdżi dzéń zabądze ò naji sprawie. Më sã mùszimë naùczëc tak nazéwac, gadac, projechtowac i spiéwac, żebë do serców trafiac. Terô Të wiész, jak wôżné je, jaczi elemeńt pòkazywómë na jaczi ôrt? I jesz jedno – jô nie wierzã, że w naji kùlturze ni ma elemeńtów, jaczé bë w mùskù òdbiércë sã parłãczëłë tak jak mają. Më nie darwómë wëmiszlac – to sygnie, że më jich pòszukómë i skònwertëjemë.

Facebookòvë Kòmanjtérë

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

nineteen − five =